ملکه‌ی مادر چهره‌ای چون ماهِ پاییزی؛ باوقار و حکیم ملکه‌ی مادر، زیبایی‌اش از جنس زمان است؛ چهره‌ای که سال‌ها از کنارش گذشته‌اند اما هر سال، خطی از نجابت بر آن افزوده‌اند. پوستش هنوز روشن است، چون ابریشمِ کرم‌رنگی که بارها شسته شده و نرم‌تر گشته. خطوطِ ظریفی در گوشه‌ی چشمان و اطراف لب‌هایش دیده می‌شود؛ نه از پیری، که از لبخندهای بسیار و نگرانی‌های پنهان. ابروانش هنوز کمانی‌اند، اما اکنون حالتی آرام‌تر و مهربان‌تر گرفته‌اند. چشمانش بادامی و عمیق‌اند؛ نگاهش آن‌قدر پرمعنی است که گویی تمامِ تاریخِ قصر را از حفظ دارد. لب‌هایش باریک و خونسردند، با رنگی چون گلِ داوودیِ خشک‌شده. زیبایی ملکه‌ی مادر، زیباییِ درختی کهن است که سایه‌اش امن است و شکوفه‌هایش هنوز معطر. انیمه و واقعی یک چیزی باشه بین انیمه و واقعی یک چیزی بین انیمه و واقعی