Abolfazl Samadi۳ ساعت پیشیک ایستگاه متروی معاصر را تصور کن که به زیستگاهی عظیم در زیر آب تبدیل شده است؛ صحنه از سکویی کمی مرتفع و در ساعت شلوغی دیده میشود. مسافران با لباسهای روزمره و مدرن، طبیعی در ایستگاه حرکت میکنند و بالای سقف شیشهای، سفرهماهیها و دستههای کوچک ماهی با آرامش شناورند. نقشههای نورانی خطوط مترو، فلز صیقلی، بافت بتن و بازتابهای نرم، ترکیبی باورپذیر از حملونقل شهری و زندگی اقیانوسی میسازند. ترکیببندی عریض و متعادل با خطوط هدایتکنندهی قوی به سمت نقطهی گریز، لنز ۳۵ میلیمتری، نور آبیِ نرم و پخششدهی روز در کنار چراغهای گرم سکو، پالت رنگی فیروزهای، آبی کبالت، نقرهای و کهربایی، عکاسی ادیتوریال خیالپردازانه اما واقعگرایانه، جزئیات واضح، عمق جوی، بدون نوشته و لوگو.