دختر جوان و فوق‌العاده زیبای کره‌ای در میانه‌ی دهه‌ی بیست زندگی، با وقار در حیاط یک قصر باشکوه از دورهٔ چوسان ایستاده است. چهره‌ای متعادل و ظریف، پوستی شفاف و درخشان، چشم‌هایی بادام�� و گیرا، موهایی تیره و براق و طبیعی و حالتی آرام و باشکوه دارد؛ زیبایی او خیره‌کننده اما باورپذیر و ظریف است، نه مصنوعی. او هانبوکی نفیس به رنگ عاجی، آبی روشن و صورتی ملایم پوشیده که جزئیات گلدوزی ظریفی دارد و در نسیم به‌آرامی حرکت می‌کند. سقف‌های سنتی قصر، ستون‌های چوبی و مسیر سنگی آرامی او را قاب گرفته‌اند و چند شکوفهٔ بهاری در هوا شناورند. نور نرم ساعت طلایی هاله‌ای لطیف روی چهره‌اش ایجاد می‌کند؛ عکاسی پرترهٔ سینمایی، لنز ۸۵ میلی‌متری، عمق میدان کم، بافت طبیعی پوست، پالت رنگی پاستلی و شیک، حال‌وهوایی افسونگر و سلطنتی، جزئیات بسیار بالا، بدون نوشته و واترمارک.