یک موزه‌ی معاصر و خیال‌انگیز که در آن وسایل روزمره‌ی گمشده مثل گنجینه‌هایی ارزشمند به نمایش گذاشته شده‌اند: یک دستکش قرمز، کلیدی قدیمی، هواپیمای کاغذی کودکانه، هدفون‌های ناهماهنگ و چتری فراموش‌شده درون ویترین‌های شیشه‌ای شیک. بازدیدکنندگانی از سنین مختلف در نمایشگاه آرام قدم می‌زنند و با لبخند به برچسب‌های کوچک و بدون نوشته نگاه می‌کنند. فضای داخلی وسیع و مینیمال با بتن صیقلی، دیوارهای منحنی و نورگیرهایی که لکه‌های هندسی نور بعدازظهر را روی زمین می‌اندازند. ترکی‌بندی عریض از سطح چشم، لنز ۳۵ میلی‌متری، ریتم بصری متعادل، بازتاب‌های ظریف، واقع‌گرایی سینمایی با رگه‌ای از رئالیسم جادویی، پالت عاجی گرم، سفالی، آبی کبالت و زغالی، حال‌وهوایی متفکرانه و بازیگوش، جزئیات بالا، بدون نوشته‌ی خوانا یا لوگو.