با استفاده از عکس کودکیِ ارائه‌شده به‌عنوان مرجع هویت، یک پرترهٔ واقع‌گرایانه و محترمانه از روند افزایش سن بساز. همان فرد را از کودکی تا جوانی نشان بده؛ ویژگی‌های قابل‌شناسایی چهره، فرم چشم‌ها، رنگ پوست و هویت کلی حفظ شوند، اما بلوغ طبیعی و باورپذیر چهره نمایش داده شود. از ترکیب‌بندی دو半هٔ تمیز یا گذار بصری ظریف از چپ به راست استفاده کن، با زاویهٔ سر یکسان و حالت چهرهٔ آرام و خنثی. لباس‌های معاصر و غیرکلیشه‌ای، پس‌زمینهٔ سادهٔ استودیویی با نور نرم و یکنواخت. بافت طبیعی پوست، تناسبات متعادل، نورپردازی پخش و ملایم، عکاسی واقع‌گرایانه با لنز پرترهٔ ۵۰ میلی‌متری، عمق میدان کم، پالت رنگی گرم و خنثی و حال‌وهوای لطیف و امیدبخش. از پیرسازی اغراق‌آمیز، تغییر هویت، کلیشه‌ها، متن، لوگو و اعوجاج چهره پرهیز کن.