یک عکس سینمایی و پرهیجان از من و مادرم که در ردیف اول یک ترن هوایی مدرن کنار هم نشستهایم و هر دو با چهرههایی شاد و هیجانزده مستقیم به دوربین نگاه میکنیم. تمام واگن ترن هوایی پشت سر ما پر از مسافرانی متنوع باشد که همگی بهطور ایمن نشستهاند و کمربندها و محافظهای ایمنیشان بسته است؛ فضای تصویر سرزنده و پرهیجان باشد، بدون اینکه مسافران تمرکز اصلی را از من و مادرم بگیرند. ترن در بلندترین بخش یک مسیر نمایشی در شهربازیای معاصر ثبت شود؛ ریلهای فلزی گسترده، وسایل رنگارنگ شهربازی و آسمان روشن در پسزمینه دیده شوند. ویژگیهای واقعی چهره، هویت، سن، مدل مو، تناسبات بدن و جزئیات متمایز هر دوی ما را بر اساس تصاویر مرجع حفظ کن. حالت چهرهها طبیعی و خودمانی باشد، باد ملایم موها و لباسهایمان را حرکت دهد، دستها و میلههای ایمنی واقعگرایانه باشند. لنز واید ۲۴ میلیمتری از زاویهای کمی مرتفع و روبهرو، ترکیببندی پویا و باز برای نمایش کل ترن شلوغ و سازهی اطراف آن، وضوح بالا روی من و مادرم همراه با محوشدگی حرکتی ظریف در پسزمینه، رنگهای زنده شامل قرمز، آبی کبالت، زرد آفتابی و رنگ طبیعی پوست، عکاسی خانوادگی فوتورئال و سینمایی، شاد، پرانرژی و باورپذیر، بدون نوشته، لوگو، اندام اضافه، چهرههای مخدوش یا تکراری، مسافر ناایمن یا حذف محافظهای ایمنی.
ورود به رویایی
Tohid Ghaemi۳ ساعت پیش