یک والپیپر زیبا و refined با نسبت ۳:۲ برای لپتاپ، با سیلوئت بزرگ و کاملاً قابلتشخیص نقشهٔ ایران در مرکز تصویر که بیشتر فضای اصلی را اشغال کند. نقشه درون یک چشمانداز توپوگرافیک هوایی، واقعگرایانه اما رؤیایی ادغام شده باشد؛ رشتهکوههای البرز و زاگرس�� فلاتها، درهها، دشتها و خطوط ساحلی بهصورت ظریف درون فرم نقشه دیده شوند و جغرافیا دقیق و دارای عمق طبیعی و زیبا باشد. در بخش شمالشرقی نقشه، نزدیک موقعیت واقعی مشهد، نمایی کوچک اما کاملاً قابلشناسایی و محترمانه از حرم امام رضا قرار بگیرد؛ با گنبد طلایی درخشان، کاشیکاری ظریف فیروزهای و منارههای زیبا که بهطور طبیعی در زمین و منظره ادغام شده باشند. در نزدیکی حرم، اشارهای نمادین و لطیف به داستان «ضامن آهو» ایجاد شود: آهویی سفید و ظریف که بهآرامی از میان مه مرواریدی و خطوط نرم منظره پدیدار میشود؛ کاملاً در محیط ادغام شده، فرعیتر از نقشه و نه بزرگ یا جداافتاده. در بخش مرکزی ایران، نواری موجدار و ظریف به شکل پرچم ایران در منظره جاری باشد؛ نوارهای سبز، سفید و قرمز بهوضوح دیده شوند و واژهٔ فارسی «الله» با نگارش دقیق و خوانا در مرکز نوار سفید قرار بگیرد. کل تصویر دخترانهتر، ملیحتر، لطیفتر، روشنتر و پرنورتر باشد؛ با پالت پاستلی روشن شامل صورتی رژگونهای، رزِ ملایم، بنفش یاسی، یاسی روشن، سفید مرواریدی، فیروزهای کمرنگ، سبز مریمگلیِ لطیف، طلایی شامپاینی و رنگهای طبیعی روشن. مه شفاف، لطافت جوی شبیه حالوهوای گلمانند، درخشش مرواریدی، نور نرم طلوع، هالهٔ روشن ابرها و گرادیانهای لطیف به تصویر اضافه شود، در حالی که جزئیات واقعی زمین حفظ شوند. اطراف نقشه فضای خالی و آرام کافی برای آیکونهای لپتاپ باقی بماند. آثار دیجیتال پریمیوم، رؤیایی، شاعرانه، sophisticated و صیقلخورده اما طبیعی، با سلسلهمراتب بصری هماهنگ؛ نقشهٔ ایران باید همچنان عنصر اصلی و فوراً قابلخواندن باشد و حرم، آهو و نوار پرچم فقط جزئیات ظریف و مکمل باشند. بدون حیوان جداگانه و چسباندهشده، بدون سر شیر بزرگ، بدون جلوهٔ کلاژی، بدون بناهای تصادفی، بدون تزئینات افراطی، بدون سبک کارتونی، بدون جغرافیای تحریفشده، بدون متن اضافی، بدون حروف نادرست، بدون شعار سیاسی و بدون برچسب مرزی.